Eskiden insanlar ev alırken "Depreme dayanıklı mı?", "Okula yakın mı?", "Ulaşımı nasıl?" diye sorardı.

Şimdi ilk soru değişti: "Üst katta kim oturuyor?"

Çünkü bugün evin metrekaresinden çok, komşunun karakteri değer kazandı. Bir apartmanda huzur içinde yaşamak bazen piyangodan büyük ikramiye çıkması kadar zor olabiliyor.

Gece saat 00.30 ve üst katta matkap çalışıyor…

İnsan ister istemez düşünüyor. Bu saatte ne monte ediliyor? Uzay üssü mü kuruluyor? Ay'a roket mi gönderiliyor? Yoksa NASA, apartmanın üçüncü katına mı taşındı?

Matkabın sesi bitiyor. Bu kez koltuk sürükleme senfonisi başlıyor. Sanki eşya taşımıyorlar da kıtalar yer değiştiriyor…

APARTMAN SENFONİ ORKESTRASI

Bazı komşular vardır.

Elektrik süpürgesini sadece temizlik için değil, adeta psikolojik harp aracı olarak kullanırlar.

Sabah saat yedi... Vuuuuuuuu... Öğlen... Vuuuuuu... Akşam... Bir daha vuuuuuu... 

Saat 22.30 ve temizliğin bittiğini zannediyorsanız çok yanılıyorsunuz. Sahneye tüm evi karış karış dolaşan robot süpürge çıkıyor, bıyıkları ile her yeri süpürüyor tek tek…

İnsan merak ediyor. Ev süpürülüyor mu? Yoksa halının altında altın madeni mi aranıyor?

Tam "Oh, bitti galiba." diyorsunuz.

Bu kez balkon kapısı... GÜÜÜMMM! 

Ardından iç kapı... PAT! 

Dolap kapağı... KÜÜÜT!

İnsanın aklına tek soru geliyor: Evde kapı mı kapatılıyor, yoksa Osmanlı surları mı yıkılıyor?

ÇARŞAFIN DA BİR SINIRI VAR

Komşuluk güzel şeydir. Ama çamaşır ipi, komşunun balkonuna kadar uzuyorsa artık buna tekstil ihracatı denir. Çarşaf öyle bir sarkıyor ki… Alt kattaki vatandaş güneşi görmek için hava durumu uygulamasına bakıyor. Balkona çıkıyorsunuz. Manzara yerine nemli nevresim takımı... Gökyüzü yerine yastık kılıfı... Bir rüzgâr esiyor. Çarşaf yüzünüze yapışıyor.

Korku filmi gibi...

GECE MATKABIYLA MUCİT OLANLAR

Gece saat 12'den sonra matkap çalıştıran insanlar ayrı bir araştırma konusu olmalı.

Gündüz 12 saatin var.

Hayır.

İlham, bazılarına tam da gece geliyor.

Saat 00.45...

Bir başlıyor: Tak... Tak... Tak...

İnsan düşünüyor: Acaba Nobel Ödülü kazandıracak bir icat mı yapılıyor? Yoksa dünyanın kaderini değiştirecek bir vida mı sıkılıyor?

Sabah olunca öğreniyorsunuz. Meğer perde takılmış. Perde de öyle bir perde ki... Sanki uzay teleskobunu gizliyor.

KOMŞULUK EDEPTİR

İşin şakası bir yana...

Apartmanda yaşamak, yalnız yaşamamak demektir. Kapıyı biraz yavaş kapatmak... Gece yüksek ses çıkarmamak... Ortak alanları temiz kullanmak... Balkondan aşağı su dökmemek... Saatlerce eşya sürüklememek...

Bunlar lütuf değil, ortak yaşamın gereğidir.

İnsan biraz empati yaptığında birçok sorun daha başlamadan biter.

ESKİ KOMŞULUKLAR NEREDE KALDI?

Bir zamanlar komşular birbirine aşure götürürdü. Şimdi yüksek desibel gönderiyor.

Eskiden kapı çalınca tabakta börek gelirdi. Şimdi, yönetimden ihtar geliyor.

Eskiden çocuklar aynı bahçede oynardı. Bugün büyükler apartmanı savaş alanına çevirebiliyor.

Teknoloji gelişti. Binalar yükseldi. Asansörler hızlandı.

Ama ne yazık ki bazı insanların nezaketi aynı hızla yükselemedi.

BİRAZ EDEP!

Komşuluk; aynı binada oturmak değil, aynı vicdanda buluşabilmektir.

Unutmayalım...

Gece yarısı matkap çalıştırmak marifet değildir. Koltuk sürükleyerek olimpiyatlara hazırlanılmıyor. Elektrik süpürgesi Formula 1 aracı değildir. Kapılar ne kadar sert çarpılırsa karakter o kadar büyümez. Çünkü apartmanlarda huzuru sağlayan şey betonarme kolonlar değildir.

Biraz anlayış... Biraz saygı... Biraz edep…

Biraz da "Acaba rahatsız eder miyim?" diyebilen güzel insanlardır.

Gerisi mi?

Gerisi sadece... Komşu zorbalığı!

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız