ÖZEL DOSYA: İnanç, İkiyüzlülük, Güç ve Sessizlik

 

“Eşhedü en lâ İlâhe illAllâh ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve Resûlüh.”

 

Bu cümle, insanlık tarihinin en ağır cümlelerinden biridir.

Çünkü bu cümle, sadece bir inancı değil, bir hayatı talep eder.

Bu cümle, rahat etmek için söylenmez.

Bu cümle, kafadan uydurma düzenlerle iyi geçinmek için hiç söylenmez.

 

Ama bugün milyonlarca insan ülkemizde bu cümleyi söylüyor ve ardından hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam ediyor.

Ne bir yön değişikliği…

Ne bir ahlâk muhasebesi…

Ne bir bedel…

 

Bu normal değil.

Bu basit bir çelişki de değil.

Bu, ahlaki bir çöküştür.

 

BU DOSYA NEDEN AÇILDI?

 

Çünkü artık susmak tarafsızlık değildir.

Çünkü artık “ben bilmiyordum” bahanesi kalmamıştır.

Çünkü artık bu cümleyi ağzına alıp onun gerektirdiği hiçbir sorumluluğu almayan bir kalabalık vardır.

 

Bu dosya, kimseyi dinden çıkarmak için yazılmadı.

Ama birçok insanı rol yapmaktan çıkarmak için yazıldı.

 

Bu bir çağrı metni değildir.

Bu bir vaaz hiç değildir.

Bu bir hesap hatırlatmasıdır.

 

BU CÜMLE BİR İNANÇ BEYANI DEĞİL, BİR REDDİYEDİR

 

“LÂ İLÂHE İLLALLÂH” demek, önce “HAYIR” demektir.

 

Neye hayır?

 

Paranın mutlak gücüne hayır.

Makamın dokunulmazlığına hayır.

Kalabalıkların kutsallığına hayır.

Gücün masumiyetine hayır.

Korkunun rehberliğine hayır.

 

Ama bugün bu cümleyi söyleyenlerin büyük bölümü, hayatlarını tam da bu putların üzerine kurmuştur.

 

Parayı eleştirmez ama faizden şikâyet eder.

Güce dokunmaz ama adaletten bahseder.

Kalabalığa uyar ama “doğru yoldayım” zanneder.

 

Bu iman değildir.

Bu konforculuktur.

 

ALLAH VAR DEMEKLE ALLAH’IN RIZASINA UYGUN YAŞAMAK AYNI ŞEY DEĞİLDİR

 

Bugün herkes Allah diyor çok şükür.

Ama kararlarında Allah’ın rızasını aramaya gayret eden yok.

 

Cümlelerin başında var,

ama sonuçlarında sanki yok.

 

Allah’tan bahseden çoktur,

Allah’tan korkan azdır.

 

Çünkü korku, zannedildiği gibi titremek değildir.

Korku, yanlış yapmamaktır.

Korku, haksız kazanca bulaşmamaktır.

Korku, susarak zulme ortak olmamaktır.

 

Kul hakkından korkmayanın,

Allah korkusu da yoktur.

 

“KALBİM TEMİZ” YALANI

 

Bu çağın en ucuz bahanesi budur.

 

Kalp temizse,

neden dil kirli?

 

Kalp temizse,

neden kazanç kirli?

 

Kalp temizse,

neden bu kadar çok susuluyor?

 

Kalp temizliği, söylemle ölçülmez.

Kalp temizliği, duruşla ölçülür.

Zor zamanda kimin yanında durduğunla ölçülür.

 

HZ. MUHAMMED’İN (S.A.V.) ADI VAR, YOLUNU TAKİP EDEN YOK

 

“…VE EŞHEDÜ ENNE MUHAMMEDEN ABDÜHÛ VE RESÛLÜH.”

 

Bu cümle,

“Hayat ölçüm sensin” demektir.

 

Ama bugün Peygamber (A.S.),

sadece sembole hapsedilmek isteniyor.

 

Adı var,

ama kimsenin hayat ölçüsü değil.

 

Hutbede var.

Mevlitte var.

Afişlerde var.

 

Ama ticarette ölçüsünü baz alan yok.

Gündelik ahlâkta ölçüsünü benimseyen yok.

 

Bu sevgi değil.

Bu gösterişçiliktir.

 

PEYGAMBER (S.A.V.) KİMDEN YANAYDI?

 

Yetimden yanaydı.

Köleden yanaydı.

Kadından yanaydı.

Mazlumdan yanaydı.

 

Bugün kendini O’nun ümmeti sayıp,

güçlüden yana saf tutanlar,

zenginin sofrasında susanlar,

mazluma “sabret” deyip zalime selam duranlar…

 

Net konuşalım:

O yol, bu yol değildir.

 

BU ŞEHADET CÜMLESİ NEDEN TEHLİKELİ KABUL EDİLİR?

 

Çünkü bu cümle şunu söyler:

 

“SEN TANRI DEĞİLSİN.”

 

Birçok iktidar bu cümleyi sevmez.

Çünkü bu cümle, Allah’tan başka hiçbir gücü kutsal kabul etmez.

 

Firavunlar bu yüzden korkmuştur.

Krallar bu yüzden öfkelenmiştir.

Diktatörler bu yüzden dini bastırmaya kalkışmışlardır.

 

Bazı iktidarlar hiçbir zaman “Allah var” diyenlerden rahatsız olmamıştır.

Onlar, Allah’tan başka ilahları reddedenlerden korkmuştur.

 

DİN NASIL ASLINDAN KOPARILMAYA ÇALIŞILDI?

 

Adım adım.

 

Önce sorgulama ayıklandı.

Sonra itiraz şeytanlaştırıldı.

Sonra suskunluk “hikmet” diye pazarlandı.

 

Dinin itiraz eden dili alındı,

yerine tören dili kondu.

 

Dinin adalet talebi alındı,

yerine menfaatçilik kondu.

 

Ortada bir din vardı,

ama zalimin karşısında duracak imanlı bir güç yoktu.

 

Peki, Peygamber’in (S.A.V.) karşısında kimler vardı?

 

Çoğu kez;

Ateistler.

Allah’ı inkâr edenler vardı.

 

Bazen de;

Düzeni bozulacak olan statükocular vardı.

“Atalarımızdan böyle gördük” diyorlardı.

 

Yani kısacası menfaatini kaybedecek olanlar vardı.

 

Bugün de tablo birçok coğrafyada neredeyse aynı.

 

BAZI TOPLUMLAR NEDEN SUSUYOR?

 

Çünkü konuşan yalnız bırakıldı.

Çünkü susan korundu.

Çünkü itiraz eden korkunç bedeller ödedi.

 

Zamanla bu bir korku olmaktan çıktı,

bir refleks haline geldi.

 

Ve bu refleksin adı “hikmet” oldu.

 

Ama bu hikmet değil.

Bu alıştırılmış korkudur.

 

DİNDARLIK MI, KORKAKLIK MI?

 

Dindar insan,

adaletsizliğe karşı durur.

 

Korkak insan,

“Bana dokunmayan yılan” der.

 

Bugün sözde dindar çok.

 

Bazı coğrafyalarda

adalet yoksa…

Orada iman gücü değil,

konfor uyuşukluğu vardır.

 

HERKES MAZLUMU SEVER AMA ZALİME KARŞI ÇIKMAZ

 

Mazlumu sevmek kolaydır.

Mazlumu savunmak pahalı.

 

Mazlum için dua etmek risksizdir.

Zalime karşı durmak tehlikeli.

 

O yüzden herkes dua eder,

ama kimse zalime karşı ayağa kalkmaz.

 

Sonra “toplum neden düzelmiyor?” diye sorar.

 

İSLAM DİNİ, BİR VİTRİN DİNİ DEĞİLDİR

 

İslam,

profil dini değildir.

afiş dini değildir.

sembol dini değildir.

 

İslam, hayatın merkezindedir.

 

Doğru kararlar vermen için seni daima tetikte tutar, uyuşukluk yapmana izin vermez.

 

Nefsini rahatsız etmeyen din,

ya uydurulmuştur

ya da tahrip edilmeye çalışılmıştır.

 

EN BÜYÜK GÜNAH: ALIŞMAK

 

Zulme alışmak.

Yalana alışmak.

İkiyüzlülüğe alışmak.

 

Ve sonra buna “normal” demek.

 

İman, insanı doğruya iletmek üzere huzursuz eder.

İman, yerinde saymana müsaade etmez, durdurmaz.

İman, ayağa kaldırır.

 

Bugün hiçbir şeye itiraz etmeyen bir dindarlık modeli varsa,

orada iman gücü değil,

konfor vardır.

 

DİN, KİMSENİN TAPUSUNDA DEĞİLDİR

 

Ne cemaatin…

Ne tarikatın…

Ne partinin…

Ne devletin…

 

Ama bugün dini eleştirenler,

dinden çıkmakla tehdit ediliyor.

 

Oysa bu din,

itirazla büyüdü.

Sorgulamayla güçlendi.

Teslimiyet ise sadece Allah’a iman noktasındadır.

 

EN BÜYÜK YALAN: “BİZ İYİYİZ”

 

Toplumlar “biz iyiyiz” dediği anda çürümeye başlar.

 

Herkes birilerini suçlar,

kimse aynaya bakmaz.

 

Bu dosya, o aynadır.

 

HESAP VAR

 

Bu yazı bir dua değildir.

Bu yazı bir vaaz hiç değildir.

 

Bu bir uyarıdır.

 

— *Eşhedü en lâ İlâhe illAllâh ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve Resûlüh* —

sözü, sadece bir cümle değildir.

 

Ya yaşanır,

ya taşınamaz.

 

Ve cevaplanması gereken tek soru şudur:

 

BU CÜMLEYİ SÖYLEYİP NASIL BÖYLE YAŞIYORSUNUZ?

 

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız