PARLAMENTER DEMOKRASİNİN SONU



Gezi Parkı eylemi olarak başlayan ancak gençlerin özgürlük ve hükümeti protesto eylemine dönüşen olayların bize gösterdiği Türkiye’de parlamenter demokrasinin bir göz boyama olduğudur. Çünkü bu eylemler muhalefet eylemidir ama, ana muhalefet bu eylemlere karışmamıştır. Taksim Gezi parkında yüzlerce sivil toplum kuruluşu ve örgüt olduğu halde CHP’nin tek bir masası bile yoktur. Zaten MHP bu eylemlere karışmayacağını bildirmiş durumdadır. BDP ise ilk günden itibaren bu eylemlerin süreci bozmak için yapıldığını savunmaktadır.

Bu eylem, bilgisayar oyunları ile kurulan iktidar yanında, muhalefetin de dizayn edildiğini göstermiştir. Eylemlerde hiçbir örgüt veya partinin önderliği yoktur. Bu tamamen gençliğin özgürlük isteği ile başlamış, diğer örgütler onun peşine takılmıştır.

Bu eylemin en dikkat çeken tarafı gençlerin kendi cennetlerini kurmasıdır. Çocukluklarından beri gerek evde gerek okulda her şeyin bir parasal karşılığı olduğu anlatılan gençler, Taksim’de bunun tam aksini ispatlamışlardır. Bugün Gezi Parkında her şey bedava ve karşılıksızdır. Gençler kendilerine din derslerinde öğretilen bir sanal cennet yanında kendi elleri ile gerçek cenneti oluşturmuşlardır. Yarın bu cennet ellerinden alınsa da, kendilerine dayatılan haricinde başka bir dünyanın mümkün olduğunu görmüşlerdir.

Bu din bezirganları için bir mağlubiyet olduğu kadar, 30 yıldan fazladır iktidar bloğunda tek başına hegemonyasını sürdüren tekelci sanayi sermayesi için de bir yenilgidir.

Siyaseten bunun ilk sonucu AKP’nin kendi anayasasını dayatamayacak olması ve Erdoğan’ın başkan veya cumhurbaşkanı olamamasıdır. Kaybedenler Başbakanın yanında, sanayi sermayesi destekli merkez medya ve BDP’dir. Kazananlar içinde Abdullah Gül başı çekmektedir. Ama en büyük kazanç halkın ve bilhassa gençliğin kendi gücünü görüp özgüven kazanması ve dayanışmayı öğrenmesidir.

Bundan sonra neler olacağı sorulursa; kendi hegemonyası için AKP’yi iktidara getirmiş sanayi sermayesi artık hakimiyetini bu parti ile sürdüremeyeceğini gördüğü için yeni arayışlara girecektir. Kısa zaman içinde görülecek olan ise, AKP içinden büyük bir grubun koparak, muhalefet partileri içinden başka bir grupla birleşerek merkezde yeni bir parti oluşturmalarıdır. Önümüzdeki birkaç hafta içinde bunun belirtileri görülecektir.

Ancak Sanayi sermayesi ne kadar uğraşırsa uğraşsın artık ülkeyi yönetemeyecek durumdadır. Çünkü 1999 da milliyetçiliği kullandığı gibi, 2002 den itibaren de Müslümanlığı kullanmış ve tüketmiştir. Kaybeden parlamenter demokrasidir. Olması gereken ise gerçek bir halk demokrasini oluşturmaktır.

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız