Bugun...


Ahmet Kale

facebook-paylas
Yol 5c: Müttefik Köylü
Tarih: 03-04-2022 15:42:00 Güncelleme: 03-04-2022 15:42:00


YOL serisini tanıtmaya başladığımızda da yazmıştık Kıvılcımlı “her biri ayrı kitaplar halinde” diyerek bahsediyordu bu seriden. 2009 yılında yayınladığımızda biz de bu belirlemeye uyarak seriyi Kıvılcımlı’nın koyduğu başlıklara uygun biçimde 9 kitap halinde yayınlamıştık. Bu 9 kitabın 5 kitabı, tek bir başlığın bölümleri şeklinde. Ana başlık: Strateji Planı. Bu başlıkta yine Kıvılcımlı'nın tasnifi ile 5 ana bölüm var ve bu bölümleri yine “her biri ayrı kitap halinde”. Bu kitaplar: Giriş bölümü sayılacak "Strateji Bahsi(konusu)" "Düşman: Burjuvazi" "Müttefik: Köylü" "İhtiyat Kuvvet: Milliyet Şark" ve "Legaliteyi Kullanma (İstismar)". Bunlardan ilk ikisini önceki yazılarda tanıtmıştık.  Bu yazıda "Müttefik: Köylü” bahsindeyiz. Kalan iki kitabı da önümüzdeki sayfalarda tanıtacağız.

 

Yoksul köylülük, devrim mücadelesinde örgütlü işçi sınıfının en yakın müttefikidir. Bu yüzden devrimci partiler yoksul köylülüğün kazanılmasına özel bir gayret sarf ederler. Kıvılcımlı da bu 9 kitaplık seride en uzun bölümü (240 sayfa) köylü bahsine ayırmıştır. Kitabın planını da şöyle çizmiş:

 

“Türkiye'de işçi sınıfının köylü tabakaları ile toplumsal kurtuluş kavgasındaki ittifakını teşhis etmek için, fazla ayrıntıya dalmadan Şu üç nokta üzerinde aydınlanmak gerekir: 1)- Köyde sınıf ilişkileri, 2)- Burjuvazinin köylü ile ilişkisi, 3)- Köylü ve devrim.” (Kitap s. 9)

 

İlk olarak köyde sınıf ilişkileri inceleniyor kitapta. Bu bölümde ustaların köy ve köylüler ile Parti'nin görevleri, işçi sınıfı ile ittifak konularındaki görüşleri çeşitli alıntılarla aktarılıyor. Özellikle Engels'in Almanya'da Köylü Savaşları eseri önemli referans kaynağı olarak değerlendiriliyor.

 

Köy kesiminde hâkim sınıfları tanımlanır öncelikle kitapta:

 

“Türkiye'de klasik şehir sanayi ve ticaret kapitalistinden başka, köylerde veya şehirlerde tarımsal üretime hâkim olan sınıf ve zümreler deyince, başlıca şu üç kategoriyi hatırlarız.” (Kitap s.14) dendikten sonra bu kategoriler: 1)- Ziraat kapitalistleri… 2)- Arazi sahibi mütegallibeler… 3)- Derebeylik olarak sınıflanır. Bunların tanımları yapıldıktan sonra da “köylülük” denen tabakanın çeşitli bölümleri uzun uzun anlatılır. Dört kategori bulunur köylülerde de: 

 

"Tarlasında işleyen çalışan köylü sınıf olarak çürüyüp dağılış ve başka tabiriyle ‘farklılaşma’ safhasındadır. Şu halde bütün halinde bir tek kitle değildir. Onun için burada da dört tabaka köylü buluruz." ( kitap s. 24))


1)- Orta köylü, 2)- Küçük köylü, 3)- Fakir Köylü, 4)-Ziraat işçisi

 

Bu kategorilerin incelenmesinden sonra işçi sınıfı ve devrimle ilişkilendirilmeleri " bizzat Komintern icra Komitesi'nin 1925'te kabul ettiği tezlerine göre" değerlendirilir. Tezlerin 9. maddesinde orta köylülük için, “Bu tabakalar tarafsızlaştırılabilir ve hatta kapitalist boyunduruğunun dayanılmaz olduğu ve yine kapitalist boyunduruğunun derebey boyunduruğu ile katmerlendiği yerde, orta köylüler proletarya ile beraber yürüyebilir.” (kitap s. 24-25) denir. Bu aktarımdan sonra somut bir örnekten yola çıkarak, orta köylü denen kesimin devrime kazanılması şartlarını belirler Kıvılcımlı.

 

Küçük köylü kategorisi için:


"1)- Özel ve tacir bir ekonomiler temsilcisi, yani teorik buğday satıcısı olarak, buğday alıcısı işçiye zıt gibi görünür, 2)- Fakat gerçekte ve uygulamada, çok kere küçük köylü de buğday alıcı vaziyetinde kalır, 3)- Zaman zaman maraba veya gündelikçi işçi gibi isler... Onun için: 1)- İşçi sınıfı ile olan ilişkisinde, çıkar karşıtlığından çok çıkar birliği galiptir; 2)- Küçük köylünün temelli çıkarı, büyük sermayeye karşıdır.


“Şu halde: Proletarya davasına kazanılabilir ve işçi sınıfı için kararlı müttefik olabilir. (Tezler Madde 10) (Kitap s. 30-31) özeti yapıldıktan sonra;


Fakir köylü için ise:


" 1)- İşçiden farkı sözüm yabana bir mülkiyeti bulunmamasından ibarettir. Fakat bu fark o kadar belirsizdir ki olmasa da olur. 2)- Görünüşte bağımsız olan fakir köylü, sermayeye tam anlamı ve şekli ile bağlıdır ve kuldur.


"Şu halde, fakir köylü işçi sınıfının sırf 'şekilce peçeli yedek gücü'dür ve proletaryadan yana geçer. (Kitap s. 31) dendikten sonra, “Türkiye özellikle ‘tarım memleketi'dir. Şu halde küçük ve orta köylülüğün, devrim yedek gücü olabileceği konakları stratejimizde asla ihmal edemeyiz" uyarısı yapılır partiye.

 

Nihayet Ziraat işçisi konusu da o günün şartlarında titizlikle incelenir. Ziraat işçileri de iki başlıkta görülür:

 

“Türkiye'de tarım işçisi başlıca iki gruptur: 1)-Tamamıyla mülksüz: serbest, açıkta, hazır işgücü. 2)- Mülkiyetinden her gün koptuğu halde gözü arkada kalmış, ücretli işgücü. Bunlardan birincisine ‘özellikle tarım işçisi’ dersek, ikincisine de ‘mevsimlik işçi’ ismini verebiliriz.” (Kitap s. 32)

 

Bu kategorilerdeki köylüler de mevsimlik işçiler, tamamen mülksüz işçiler, adeta gedikli tarım işçileri ve gezici tarım işçileri alt bölümleri ile tanımlanır.

 

Kitabın sonraki bölümü "Burjuvazi ve Köylü" başlıklı. Bu bölümde uzun alıntı ve rakamlarla Kemalist burjuva iktidarının köylülük üzerindeki demagojileri, kandırmacaları ve giderek baskıları sergilenir.

 

Bu bölüm, 1)- Demokrasi, 2)- Aşarın (eski ondalık vergi) kaldırılması, 3)- Arazi dağıtımı, 4)- Kooperatif + kredi, Ziraat Bankası başlıklarıyla uzun uzun ayrıntılandırıldıktan sonra, 5)- Tarımda Burjuva devletçiliği = Faşizm bölümüyle bitirilir.

 

Kitaptaki asıl ayrıntılı ve partiye önerilerin sıralandığı bölüm " Proletarya ve Köylü" başlıklı bölüm. Bu bölümün başlarında proletarya ve köylünün ortak düşmanları tespit edilir.

 

"Ortak düşmanlar


" İşçi ve köylü sınıflarının düşmanları ortak mıdır? Evet, bu ‘evet’in gücünü ve doğruluğunu kavramak için sadece ortak düşmanların adlarını saymak yeter. Türkiye'de çalışkan köylülüğün kanını ve canını emen onu iliklerine kadar soyan düşmanlar kimlerdir? Aşağıdan yukarıya sırasıyla şunlar: 1)- Derebeylik artıkları, 2)- Tefeci-sermaye, 3)- Finans kapital, 4)- Kapitalist Devlet. Bugünkü cihan tarihin ihtilal manivelasını elinde tutan ve insanın insanı soyma sistemini ilk ve son defa olarak çelikten bir azimle kökünden yıkıp, yeni bir insanlık rejimi kurmakla uğraşan dünya proletarya toplamının Türkiye parçası, Türkiye işçi sınıfı için, Türkiye köylüğünün bu dört düşmanından daha büyük ve öz düşman düşünebilir mi? Hayır" (Kitap s.72)

 

Bu dört düşman kesim ayrıntılı biçimde göze batırılır kitapta. birbirleriyle ilişkileri, tek tek ya da ittifak halinde yaptıkları soygunlar, devletin Ziraat Bankası eliyle köylüyü kredi boyunduruğu ile bağlaması ayrıntılı biçimde ortaya serilir. Bu bölümü çarpıcı bir alıntıyla sonlandıralım:

 

“KEMALIST DEVLET VE FINANS KAPITAL


“Finans Kapital ile köylünün ilişkilerini gördük. Türkiye'de devletin en büyük kapitalistlerinden biri olduğu ve Finans Kapital (bankalar ve şirketler) ile içli dışlı bulunduğu düşünülürse, köylü karşısında Finans Kapital ile onun devleti olan Kemalizmi birbirinden ayırmaya kalkışmak, etle tırnağı birbirinden koparmaktan daha güçtür. Şu halde, Finans Kapital aynasına bakan orada, Kemalist devletin ta kendisini pekala tanıyabilir. Yalnız Ziraat ve Emlak bankalarının birer devlet bankası olduklarını söylemek, köylü ile Türk Finans Kapital Devleti'nin ahbaplık derecesini yeterli derecede izah etmiş olmaktır.” (Kitap s. 161-162)

 

Müttefik: Köylü kitabının son bölümlerinde işçi köylü bağlarının kuvvetlendirilmesi, köylülükteki devrimci atılım ruhunun geliştirilmesi gibi konularda partiye düşen görevler hatırlatılır. Bunları sıralarken de yine Engels'in "Almanya'da Köylü Savaşları" adlı eserinden çokça yararlanılır. Biz burada köylülüğün önüne konan hedeflerin sadece başlıklarını sıralayalım:


1)- Tekelci Sermayeye karşı toplu hücum, 2)- Arazi sahiplerine karşı toplu hücum, 3)- Kemalist adalete hücum, 4)- Köy idaresine hücum, 5)- Kemalist devlet cihazına hücum. Ve bütün bu hücumla için TKP öncülüğünde işçi köylü müttefikliği.

 

Kitaptaki en son bölüm o zaman güncel olan Menemen hadisesinin incelenmesine ve ondan çıkarılacak derslere ayrılmıştır. Burada yer sınırından dolayı ayrıntılara girmesek de Kıvılcımlı'nın gericiliğin bu ayaklanmasından çıkardığı dersleri unutmamamız gerek. Çıkan ders çok özetle şudur: Gericilik, sabır ve sebatla çalışarak köylüler içinde yer etmiş ve bu ayaklanmayı hazırlamıştır. Bizler bu dersi aklımızdan çıkarmadan, halkın iktidarı için aynı sabrı, fedakarlığı ve çalışkanlığı göstermezsek başarılı olmamız mümkün değildir. 



Bu yazı 1463 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YAZARLAR
ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
SON YORUMLANANLAR
HABER ARŞİVİ

Sizce Türkiye'deki en büyük sorun hangisidir?


nöbetçi eczaneler
HABER ARA
YUKARI